เมื่อนานมาแล้วผมเคยเขียนเรื่องเกี่ยวกับข้อมูล เมื่อก่อนทำงาน ซึ่งอ่านได้ตาม Link นี้เลยครับ
http://gkengitm.blogspot.com/2009/05/data-vs-information-vs-knowledge.html
ซึ่งตอนนั้นเขียนโดยใช้ความรู้จากวิชา Database design และ Knowledge Management ซึ่งคำว่า ข้อมูลดิบ ข้อมูล และอะไรที่เหนือกว่านั้น เช่น ปัญญา ความรู้ หรืออะไรที่เหนือกว่านั้น ซึ่งเขียนเหมือนล่างขึ้นบน ซึ่งเป็นมุมมองของคนทำระบบ
การทำแบบนั้นอาจเหมือนต้องรู้ว่าในระบบมีอะไร แล้วจะนำมาหาข้อมูล หรือ ความรู้อะไรได้บ้าง
แต่ในอีกมุมหนึ่ง การใช้ชีวิตจริงเราไม่ได้อยู่แค่ในระบบ Database เรายังมีข้อมูลอื่นๆ ที่ไม่ได้เก็บในระบบ เช่น ระยะทางที่เราเดินทาง น้ำหนักตัวของลูกค้า และอาจจะสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ แต่ไม่มีเก็บไว้ในระบบ แล้วจะทำอย่างไง
ส่วนใหญ่เวลาผมจะทำรายงานอะไรก็ตามให้กับลูกค้า
คำถามแรกที่ใช้ มีเก็บรึปล่าว?
คำถามที่สอง ได้ค่ามาอย่างไร?
ถ้าคำถามแรกไม่ ตอบไม่มี และคำถามที่สอง บอก ไม่รู้
ผมก็บอกว่า อย่าทำเลย
โดยระบบองค์กรทั่วๆไป ข้อมูลนั้นเก็บไว้เยอะมาก หลากหลาย การที่จะมาหาข้อมูลมาสร้างความรู้โดยไม่สร้างขอบเขตแทบเป็นไปไม่ได้เลย ส่วนใหญ่ที่เจอ ความรู้ที่ใช้วิเคราะห์ ชี้วัด จะมาตามตำแหน่ง หรือ แผนกมากกว่า
ซึ่งที่แน่นอนคือ แต่ละ ตำแหน่ง และ แผนก ก็ต้องการข้อมูลที่แตกต่างกัน หรือไม่ก็ต่างมุมมองกัน
ขอบเขตที่เราต้องการนั้นครับ ที่จะกำหนดว่าเราต้องการข้อมูลอะไรเพื่อใช้ในการวิเคราะห์และสร้างความรู้ เพื่อเก็บข้อมูลนั้นๆ ไว้ เช่น
การลดน้ำหนัก ข้อมูลที่เราต้องเก็บเช่น น้ำหนัก ส่วนสูง อาหารที่กิน การออกกำลังกาย (จะให้ดี ก็เก็บเป้น แคลลอรี่ได้ก็ดี ได้รู้ว่าเข้ามาเท่าไร ออกไปเท่าไร)
การเดินทาง ข้อมูลที่ต้องการ เช่น พานหะ เส้นทาง ระยะทาง ความหนาแน่นของจราจร
ถ้าเราสามารถจัดเก็บข้อมูลได้ ถูกต้อง และ ครบถ้วน สมบูรณ์ อย่างนี้เราก็สามารถวิเคราะห์ข้อมูล และทราบแนวโน้มได้ ทำให้เราสามารถหาความรู้ หรือ ทราบการจัดการควบคุมได้
สุดท้าย การที่จะใช้ข้อมูลที่มีอยู่ท่วมโลกในเกิดประโยชน์จริงๆ ขึ้นอยู่กับ คำถามว่า เราต้องการทราบอะไร และวิธีการเก็บข้อมูล และ หาความรู้นั้น ถูกต้องมากเพียงใดมากกว่า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น